Çayır ve Meralarımız

Çayır ve Meralarımız

Hasan Macit yazdı:
Günümüzde çayır ve meraların giderek azalması ve yok olması ile hayvancılığımızda da gerilemeler başladı. Ette kalite düştü, fiyatlar tavan yaptı. Halkımızın hayvansal ürünlere ulaşımı zorlaştı…

Yanlış tarım politikaları nedeniyle, üretilen kırmızı et tüketimi karşılayamaz durumdadır. Kırmızı et açığı, canlı hayvan ve et ithal ederek karşılanmaya çalışılıyor.

Dünyada lop et ve canlı hayvan ithal etmediğimiz ülke kalmadı gibi…

Et fiyatları yükseldikçe ithalatla, fiyat dengelemesi yapılmaya çalışılıyor.

Günü kurtarmaya yönelik politikalar…

Geldiğimiz noktada ithalat kapıları sonuna kadar açılmış durumda.

AKP iktidarının hayvancılık politikası, bataklığı kurutmak yerine sivrisinekle mücadeleye benzemekte.

Halkımızın tüketimine yeterli, kaliteli ve ucuz hayvansal gıdaların üretilebilmesi için hayvancılığımızın geliştirilmesinden başka seçenek yoktur. Hayvancılığımızı geliştirebilmek için de en başta çayır ve meraların ıslah edilip verimliliğinin artırılması gerekmektedir.

                                                                               ***

Hayvan yetiştiriciliğinde çayır ve meralar çok önemlidir. Çayır ve meralar, hayvanların daha ekonomik ve sağlıklı beslenmesini sağlar. Hayvan yetiştiriciliğinde olmazsa olmaz konumundadır.

Hayvancılıkta gelişmiş olan ABD, Hollanda, Avustralya gibi ülkeler çayır ve meraları koruyup, ıslah ederek verimliliğini artırırken, amacı dışında kullanılmasına asla izin vermezler. Çayır ve meralara önem verdikleri için hayvancılıkta söz sahibidirler.

                                                    ***

Türkiye’nin 1940 yılında 44,2 milyon hektar çayır ve mera varlığı vardı.

TÜİK kayıtlarına göre; 1970 Yılında Köy Hizmetleri, çayır ve mera alanları olarak 21.698.400 hektar olarak tespit etti.

1991 yılı tarım sayımına göre çayır ve mera alanları 12.377.600 hektar, 2001 TÜİK sayımında çayır ve meralar 14.616.685 hektar alan olarak belirlendi. Gıda, tarım ve Hayvancılık Bakanlığının ise 2017 yılı tespitleri 10.984 566 hektardır.

Görüldüğü gibi çayır ve mera alanlarının tespit çalışmalarında devletin kurumlarına göre değişiklikler gözlenmekte.

Türkiye de 1924 yılında kabul edilen Köy Kanunu ile çayır ve meraların kullanımını düzenlendi. İkinci düzenleme 1998 yılına 4342 sayılı kanun ile yapılabildi.

Çayır ve meralar her türlü yağmaya açık alanlar olarak görüldü. Bu nedenle her yıl azaldıkça azaldı.

Çayır ve meralarla ilgili devletin arşivlerinde tutulan kayıtların çelişkili olması meralara önem verilmediğinin göstergesidir.

Gelişmiş ülkeler yıldızları kapı komşusu yaptı. Uzayda mekik dokuyup yenidünyalar keşfetmeye çalışıyor. Biz ise ülkemizdeki çayır ve mera varlıklarını tespit edemedik.               

Günümüzde çayır ve meraların giderek azalması ve yok olması ile hayvancılığımızda da gerilemeler başladı. Ette kalite düştü, fiyatlar tavan yaptı. Halkımızın hayvansal ürünlere ulaşımı zorlaştı.

Yöneticilerimiz de durumdan rahatsız ama sorunu çözmek yerine günü kurtarma çabasında, ‘İthal edelim’ anlayışındalar.

Çayır ve meralardan yararlanmadan yapılan hayvancılık, hayvanlara lokantadan yemek yedirmeye benzemektedir.

 Ve sonuç;

Yetersiz ve pahalı üretim!

Türkiye, yabancı ülke hayvan yetiştiricilerin pazarı konumunda, bu durum sürdürebilir olmaktan çıkmıştır.

Halkımızı seviyoruz. Halkımızın sağlıklı beslenebilmesi için tarımımızı ve hayvancılığımızı çok önemsiyoruz. Konu ile ilgili bundan sonra da yazmayı sürdüreceğiz.

hasanmacit@gmail.com

Diğer Yazılar