Şimdi Önümüzde Uzun Bir Yol Var…

Şimdi Önümüzde Uzun Bir Yol Var…

Bir başlangıçsa, bir umut yazısı bu.
Umut yazısıysa eğer, aydınlıktan ödünç alan, bazense emeğe, dik durmaya, karşı çıkmaya kendi varlığından ödünç vermeye muktedir bir yazı bu.

Başlangıç ve sonu aynı noktada eşitleyen şey, ikisini de betimlemedeki ortak zorluktur.

Başlangıç, genelde umuduna dolgun olduğu kadar sonlar neyin sonu olduğuna göre değişmek üzere bazen kaybedişe bazen zafere gebedir.

Ancak içinde ses tellerine ket vurulmuş milyonlarca insanın yaşadığı bir coğrafyada aydınlığa, emeğe dair söylenecek her sözün, kurulacak her cümlenin başlangıcı; daha büyük bir başlangıcın ilk adımıdır.
Bu yüzden bizler bir başlangıcın ilk adımlarını atıyoruz. 

Şimdi önümüzde uzun bir yol var. 
Selülozun piksellere dönüştüğü bir dünyada insana ve insanlığa dair her şeyin daha iyi olacağını umut ederken bizden iki kuşak önce yaşayanlar; biz freni patlak bir kamyon gibi uzaktan incecik karanlığını göstermiş bir distopyaya doğru son sürat ilerliyoruz. Hem de bize özel bir distopya değil bu; insanlara özel, tüm insanlığa özgü. 

İşte bu yüzden zor bir dünyada, daha zor bir coğrafyada yazılmış bir başlangıç yazısı bu.
Bir başlangıçsa, bir umut yazısı bu. 
Umut yazısıysa eğer, aydınlıktan ödünç alan, bazense emeğe, dik durmaya, karşı çıkmaya kendi varlığından ödünç vermeye muktedir bir yazı bu.

Binlerce kilometrelik yolların bir adımla, senelerce yaşanan ömürlerin bir nefesle, yüzlerce metrelik binaların bir tuğlayla başladığı bu dünyada; hem ilk adım, hem ilk nefes hem de ilk tuğla.

Bir başlangıç yazısı bu.

Diğer Yazılar